| |
Geschiedenis van de verzoenings-coalitie.
In de tachtiger en negentiger jaren van de vorige eeuw werden in
een aantal landen voorbidders er mee geconfronteerd, of erop
ge-attendeerd, dat er op hun land een historische schuld lag van
verkeerd gedrag ten opzichte van één of meerdere andere volken en
naties. Een schuld die, voor zover zij wisten, niet beleden was
en waarvoor ook geen vergeving gevraagd was. De voorbidders beseften
dat schuld niet verjaart, en dat alleen schuldbelijdenis en het
vragen van vergeving, aan God en aan de natie die heeft geleden,
effectief is in het omgaan met die schuld. Dat heeft er in een
aantal landen toe geleid dat voorbidders initiatieven namen om
de nationale en corporatieve zonden van hun land te belijden.
Bewustwording van de noodzaak van schuldbelijdenis en verzoening.
Hiermee wordt niet gezegd dat er in eerdere jaren geen voorbidders
geweest zijn die zich bewust waren van zonden tegenover andere volken
naties. Ook zijn er door de jaren heen mensen geweest die gewezen
hebben op misstanden en misdragingen. Het is goed mogelijk dat bepaalde
groepen wel wisten van incidentele misstanden of misdragingen, maar
het grotere plaatje ontbrak toch dikwijls bij het grotere publiek, en
bij de Gemeente. Het is passend om te zeggen dat het ook niet tot ons
doorgedrongen was in de mate waarvan we nu denken dat nodig was.
Maar het is merkwaardig hoe daar in de tachtiger en negentiger jaren in
veel landen verandering in kwam. Presidenten en/of eerste ministers begonnen
hun excuses aan te bieden aan andere landen, vaak vroegere koloniën. Zo dat
een Engelse krant in een eindejaars-bijlage een keer op twee volle pagina's
al deze presidenten en eerste ministers vermeldde, onder de kop: "Zijn
regeringen bang voor het eindoordeel?" Goede vraag, zeker voor een seculiere
krant. Van een aantal gevallen van schuldbelijdenis/excuses door deze
autoriteiten weten we dat de erkenning van wangedrag niet zomaar uit de
lucht kwam vallen, maar dat er een (soms lange) tijd van voorbede aan
voorafgegaan was. Gebed of toch de geestelijke leiders in een land, en
daarna de regering tot het inzicht mochten komen dat er sprake was van
schuld tegenover een of meerdere andere landen, of tegenover een eigen
bevolkingsgroep. Vrijwel nooit waren die geestelijke of wereldlijke leiders
zich ervan bewust hoeveel er voor hen gebeden was.
Één voorbeeld uit vele.
Hoe kwamen de voorbidders daar bij, hoe ging die bewustwording in zijn werk?
De organisaties die in Nederland bepaald zijn bij de noodzaak van verzoening
tussen volken, en aangesloten zijn bij de VCN, hebben elk hun eigen geschiedenis.
De geschiedenis op dit punt van Serving the Nations is als 't volgt.
In het begin van de 80-er jaren merkte de Jeugd met een Opdracht, Amsterdam,
waar Pieter en Helene Bos toen werkten, dat er bij de evangelisatieacties in de
stad regelmatig mensen van buiten Amsterdam of van buiten Nederland tot geloof
kwamen, maar vrijwel nooit een Amsterdammer. Integendeel, de reaktie van de meeste
Amsterdammers was honend. "Christenen? Doe me wat". In 1985-'866 vroegen we, JmeO,
ons af: wat is er in Amsterda gebeurd dat de Amsterdammers zo reageren? Kan het
zijn dat er door bepaalde gebeurtenissen in de geschiedenis een corporatief cynisme
t.a.v. het evangelie is gegroeid? We zijn onderzoek gaan doen. En wat we ontdekten
was schokkend. We ontdekten bijvoorbeeld dat de stad op een bepaald moment om ruimere
stadsfinancien te hebben piratenschepen de zee op stuurde. Piraterij gaat wel gepaard
met beroving en doodslag. Hiervoor waren de stadsautoriteiten verantwoordelijk maar
de doodslag en roverij ging natuurlijk ook niet voorbij aan de zeelui op die schepen
die "het werk'' moesten doen. Vanuit de stad is er slavenhandel bedreven. Daardoor
werden we bij Afrika bepaald, maar ook bij de landen waar we ''slaven'' naar toe
brachten. In de tijd van de opkomende industriële revolutie maakten veel kinderen
zeer lange werkdagen in Amsterdamse bedrijven, tegen een heel mager loontje. Wel
moesten ze elke week een uur catechisatie volgen. In één koude winter stierven er
18.000 kinderen. Zou een moeder die onder zulke omstandigheden een kind verliest
niet bitter geworden zijn: "Christenen, doe me wat!''.
JmeO heeft toen, samen met veel kerken, die zonden beleden en vergeving gevraagd.
Niet alleen gaf de Heer veel openbaring en geestelijke bevestigingen dat hem dit
behaagde, ook kwamen er dat jaar voor het eerst meer Amsterdammers tot geloof dan
mensen van buiten Amsterdam!
Zie ook "Verhaal 5, Amsterdam - Kronieken; 'Verlegenheidsgehoorzaamheid' voor een
stad en het dramatische effect er van".
Zonden die niet beleden worden verschaffen de duivel een claim op degene(n) die
die zonde begaan hebben. Dat kan op individuele schaal zijn, maar bij corporatieve
zonden ook op een corporatieve schaal. En hij kan daardoor barrières van ongeloof
en weerstand tegen het evangelie aanbrengen.
In die 80-er jaren van de vorige eeuw bepaalde de Heer ook voorbidders in andere
landen, onafhankelijk van elkaar, bij de noodzaak van het onder ogen zien van
de schuld van onze natie.
Het was voor ons duidelijk dat dit voor God een hoge prioriteit had.
Op deze website worden in verschillende artikelen diverse aspecten van verzoening
aangedragen. Daarin zullen vragen als: wat is verzoening, waarom is het van belang,
met wie moeten we verzoend worden, en wat wordt er aan gedaan? zo goed als we weten
beantwoord worden.
Initiatief tot een internationale verzoeningscoalitie.
In de Verenigde Staten nam John Dawson het initiatief om de Internationale
VerzoeningsCoalitie op te richten. Deze coalitie heeft nagedacht en gebeden
en vervolgens geformuleerd
- waarom verzoening nodig is,
- wat het doel ervan zou moeten zijn,
- welke doelen gesteld moeten worden,
- wat historische barrières zijn om die doelen te realiseren,
- wat in onze tijd de mogelijkheden voor de realisering zijn , en
- wanneer zullen mensen en volken, die slachtoffer geworden zijn van onze
nationale zonden in verleden en heden, door de schuldbelijdenis erover
genezing van hun pijn ontvangen en in de vrijheid komen om te geloven dat God
de Vader inderdaad Jezus in deze wereld gezonden heeft.
Verzoenings Coalitie in Nederland.
In het begin van deze nieuwe eeuw en millennium hebben diverse mensen uit de
gebedsbeweging in Nederland die bij de noodzaak van verzoening bepaald waren
besloten ook in ons land een Verzoenings Coalitie te vormen. Zij waren allen
bepaald bij een volk/volken waar tegenover Nederland zich in het (verre of
nabije) verleden schuldig heeft gemaakt.
De noodzaak tot verzoening bestaat niet alleen tussen landen maar kan ook tussen
steden bestaan. Ook kunnen bevolkingsgroepen zich onderling naar elkaar toe
schuldig hebben gemaakt.
We hebben contact gezocht met de International Reconciliation Coalition; zie
de vertaling van een aantal paragrafen uit het Handboek "Healing Our Land".
Dat geeft in het kort weer wat relevant is voor hen die deel willen nemen
aan deze Coalitie in Nederland. Maar ook degenen die dat niet op hun weg
vinden liggen kunnen wel met deze informatie gediend zijn.
Wat vindt u verder op deze website?
Verzoeningsacties - Verslagen van onze verzoenigsreizen;
Schildbelijdenissen - Officieel uitgesproken voor geestelijke en politieke leiders;
Artikelen - Bijbelstudies en artikelen als achtergrond;
Verhalen over Verzoening - Een 20-tal audio verhalen
|